Ode aan..

De vader van mijn kind, de man van mijn dromen en aan de man die zoveel voor ons betekent.

Ik was 19 en hij 20 toen wij een relatie kregen. Ondertussen ben ik 31 en hij 32. Wij hebben daarom ook heel veel samen meegemaakt. Hele diepe dalen maar ook heel veel hoogte punten. 

Ik vraag mij heel vaak af hoe en waarom hij zolang bij mij is gebleven. Ik weet dondersgoed dat ik geen makkelijk persoon ben en heel veel bagage heb. Hij is een lief, zorgzaam en een hardwerkend persoon. Hij is zo gek op zijn zoontje Armin. Hij heeft letterlijk alles voor hem over. Armin is ook mega gek op zijn vader. Het liefst willen wij dat hij elke dag thuis is met ons.

Dat is ook een ding. Ik lees/hoor weleens dat vrouwen gek worden van het idee dat hun man hele tijd thuis zouden zijn. Ik heb dat dus totaal niet. Het liefst zijn wij constant samen. Wij doen ook het liefst dingen samen. Er zijn vast voor en nadelen daaraan. Maar wij zijn niet alleen geliefdes van elkaar maar hij is ook mijn beste vriend. Ik kan geen geheimen van hem houden en wil altijd alles met hem delen. Dat is super irritant met verassingen hahah. 

Maar terug naar de reden van deze brief. Ik wil hem bedanken voor alles dat hij voor ons doet. Hoe hij zo vaak mij in de ochtend heeft laten liggen omdat ik door Armin een onrustige nacht heb gehad ( mijn man heeft een gehoorapparaat, s’nachts hoort hij niet veel). Of omdat hij ziet hoe moe ik ben. Hoe hij mij steunt met mijn depressie en mijn lichamelijke klachten. Het is echt niet makkelijk om een partner te zijn van iemand die lichamelijk en geestelijke klachten heeft. Ik zie je en ik weet dat je soms groot houd voor mij.

Lieve schat wij houden enorm veel van je en waarderen alles wat je voor ons doet! Dank je wel voor je liefde en geduld. 

Volg en like mijn pagina

One thought on “Ode aan..

  • 23 oktober 2018 at 07:58
    Permalink

    Wat lief! Dat kan niet anders dan echte liefde zijn❤

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Mommyhood__