PREGGOOO

 

Zo het hoge woord is eruit! Wij zijn in verwachting, Armin wordt een grote broer!

Na heel heel lang nadenken en met elkaar praten hebben wij gekozen om voor een tweede te gaan. Met Armin heeft het +- 6 maanden geduurd voordat het raak was. Dit keer was het erg snel gegaan. 

Zoals jullie eerder hebben gelezen had ik met mijn vorige zwangerschap pre eclampsie en erna ook een depressie waar ik tot heden aan werk. Vorig jaar ook een onverwachte zwangerschap wat snel eindigde in een miskraam. Ow ja en vergeet mijn constante bekkenpijn niet.

Ik zit nog steeds in therapie maar ik ben wel gestopt met mijn medicatie. Dit omdat het ook effecten heeft op de baby, zelfs na de bevalling. Ik wil alles eraan doen om dit keer het beter te laten gaan dan de vorige keer. In ieder geval alles wat in MIJN handen ligt.

Ik heb daarom aan de huisarts gevraagd of ik onder de begeleiding van het ziekenhuis kan zijn in plaats bij een verloskundige praktijk. Gelukkig was hij het met mij eens. Ik heb mij zelf ook aangemeld voor het follow up traject in het ziekenhuis van Maastricht. Het traject is voor vrouwen die eerder Hellp of pre eclampsie hebben gehad. Met 12,16,20 en 30 weken moet ik erheen. Dinsdag 4 februari  was de 12 weken onderzoek. Ik moest weer 24 uur lang urine verzamelen en inleveren bij de Mumc. In de ochtend aankomen om 08:00 werd er eerst een half uur lang bloeddruk gemeten, bloed afgenomen, een hart echo, uitgebreid echo van de baby en de placenta gemaakt.

Aan het einde van de ochtend kregen wij ook meteen de uitslag en wat de behandelplan is. Vol spanning zaten wij te wachten. 

Eindelijk was de arts er. Wij gingen zitten in een klein kamertje. En ik zat zo van..TELL meeeeee! Nou wat was ik opgelucht. De testen waren prima. Ze zagen dat mijn hartslag nog steeds hoog is en dat een knikje zit in een ader naar de placenta toe. Maar bloeddruk, urine etc zagen er goed uit. Ter preventie heb ik medicatie gekregen, ook om te zorgen dat het knikje misschien verholpen word. Op 7 maart word ik weer onderzocht en hopelijk is dat ook verholpen. 

Ik ben super blij dat mijn bloeddruk etc wel gewoon goed is. Zij vergelijken de testen van afgelopen dinsdag met de testen die ik in maart 2018 had laten doen. Zo kijken ze elk keer weer welke kant het op gaat. De uitslagen van afgelopen week was ieder geval beter dan vorig jaar.

Na dat gesprek merkte ik dat ik meer durfde te geloven dat ik zwanger ben. Wat minder bang en gespannen was. Tot aan dinsdag was ik na elk wc bezoek bang dat ik zou bloedde of iets. Ik was erg bang voor een miskraam. De ziekenhuis hier in Ede hielp er ook niet echt mee. Twee echo’s gehad. Eentje was nog vroeg, oke begrijp ik. Maar de tweede keer werd er tussen neus en lippen gezegd: misschien is het geen goede zwangerschap. Alleen omdat ze weer de termijn niet goed kon bepalen. 

Ik was toen zo in shock dat ik er niet op had gereageerd. Robert had het niet eens gehoord. Sowieso vond ik de echo apparatuur belachelijk slecht, het beeld was erg wazig. Robert merkte dat ik zo gestresst was dat hij zei dat we naar een verloskundige praktijk gaan om nog een echo te laten maken, op eigen kosten natuurlijk.

Ik was zo blij dat wij dat hadden gedaan. Alles zag er goed uit, hartje klopte en termijn werd ook duidelijk. Daarna hadden wij na een paar weken weer een afspraak in het ziekenhuis. Ik gaf aan dat ik echt gestresst was door haar opmerking. Dat mens reageerde er nauwelijks op. Eens zien hoe het voortaan zal gaan daar.

Nou dat was het begin van mijn zwangerschap haha. Ik hoop zo erg dat het vanaf nu wat soepeler gaat met de zwangerschap. Ik merk wel dat deze zwangerschap totaaaal anders is dan bij Armin. Ik heb last van misselijkheid en kan om alles JANKEN! Vreselijk. Ik heb dit keer ook helaas nu al heftige pijn aan mijn bekken. Maar ik heb het allemaal voor over zolang het met ons kindje alles goed gaat.

 

Bedankt voor het lezen.

Volg en like mijn pagina

2 thoughts on “PREGGOOO

  • 26 februari 2019 at 22:06
    Permalink

    Oh wat moet dit een opluchting voor je zijn geweest! Wat fijn om te lezen dat alle uitslagen verder prima waren. Super onprofessioneel trouwens dat er zo tussen neus en lippen door werd gezegd dat het misschien niet goed was, jesus, hoe incapabel.

    Hopelijk heb je ondanks de misselijkheid en bekkenpijn een hele fijne zwangerschap! Toitoitoi 7 maart! <3

    Reply
    • 26 februari 2019 at 22:07
      Permalink

      Jaaa was en is het zeker!! Nu inderdaad 7 maart weer afwachten. Heel erg bedankt ! ❤️

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Mommyhood__