Pregnancy update

Ik schrijf toch maar een blog in plaats van een lap tekst op Instagram. Eerlijk twijfel ik enorm of ik dit ga posten of niet..ik wil namelijk echt niet overkomen als een zeikerd, zeur of negatief. Ik wil gewoon open en eerlijk zijn.

Ik ben alweer 32 weken zwanger! Het gaat echt snel de tweede keer. De mensen die mij al een tijdje volgen weten dat de onderzoeken in Maastricht gelukkig goed zijn afgerond met betrekking op pre eclampsie, so far.

Lichamelijk had ik al bekken problemen vanaf mijn eerste zwangerschap en ik wist dat het tijdens een volgende zwangerschap niet makkelijker ging worden. Mentaal ging het wat beter en ik durfde na 3 jaar überhaupt te denken aan een eventuele volgende zwangerschap, na een onverwachte zwangerschap die eindige in een miskraam. Na goed nadenken en overleggen zijn we ervoor gegaan.

Anyway door de pijn, waardoor ik al nauwelijks van kan slapen, merk ik dat het mentaal ook weer zwaar word. Dan denk ik meteen FUCK, de baby is er nog niet eens! En ik krijg last van mijn PTSS en ga ik emotioneel terug naar wat er allemaal gebeurde na de bevalling bij Armin. Het helpt natuurlijk ook niet dat het geen “normale” zwangerschap is. Ik heb eerder gezegd ik wil niet overkomen als ondankbaar of naïef. En als andere mensen over zich zelf zeggen: “ik mag niet klagen, er zijn ergere dingen “ ben ik er niet mee eens en zeg ik tegen ze: “iedereen mag klagen en iedereen ervaart negatieve dingen in hun leven”. Dus ik probeer dat ook tegen mijzelf te zeggen, het is eenmaal zwaar. Niks is standaard bij een zwangerschap maar bij mij gaat het sowieso niet “normaal”.

Het helpt ook niet dat mijn gynaecoloog ineens weg is, zonder vermelding , en weer bij iemand anders kom. Sowieso voel ik mij vanaf dag 1 daar niet echt begrepen. Alle afspraken worden snel snel afgeraffeld voor mijn gevoel. Dingen die ik ook aangeef word ook niet echt serieus genomen. Ik heb daarom besloten en afgesproken met mijzelf, dat ik tijdens de volgende afspraak alles ga zeggen wat mij dwars zit qua de inhoud van de afspraken.. Vandaag had ik weer een controle bij de gynaecoloog en ik moet weer een OGTT ( test voor zwangerschapsdiabetes ) doen. Baby ligt op de curve ver boven het gemiddelde. Ik vind het fijn dat ze het nogmaals willen testen voor de zekerheid. Maar ik erger mij, aan mezelf, dat niets normaal kan gaan. Er is altijd wel iets met mij. Je weet wel dat je soms over iemand zegt: “zo die persoon heeft ook altijd wat“..nou ik ben dus “die” persoon. Ik erger me er dood aan en ik merk dat ik het heel zwaar trek qua depressie. Ik ga dan meteen helemaal naar de “dark side” qua gedachtes. Al deze lichamelijke, geestelijke en emotionele pijn en nog eens allemaal schuld gevoelens die ik heb naar mijn gezin.

Ik weet dat ik blij mag wezen met wat ik wel heb. Ik ben er ook echt dankbaar voor. Lieve zorgzame man, hij helpt mij zoveel als hij kan. Maar hij is ook maar een mens en hij heeft al een keer eerder een burn out gehad. Daardoor wil ik hem ook niet weer belasten. Helemaal omdat hij zoals ik.. niet op tijd zijn grenzen aangeeft..lekkere duo zo.

Maar ik wil het positief afsluiten. Baby doet het desondanks gewoon goed, mijn bloeddruk is goed en hopelijk is er qua suiker ook niets aan de hand.

Sorry voor zo een lap tekst..het moest er even uit.

Bedankt voor het lezen.

Volg en like mijn pagina

2 thoughts on “Pregnancy update

  • 25 juni 2019 at 23:36
    Permalink

    Super goed dat je het van je afschrijft.

    Laat zeker wat van je horen hoor bij de gyn. Het horen mooie momenten te zijn en niet voornamelijk gezeik of narigheid. Wat raar dat je gyn uit het niks weg is. Dat werkt in jullie situatie ook niet mee 😢

    Hopelijk is die kleine er snel en valt het minder zwaar dan bij armin. Ik zal voor je duimen.

    Veel liefs Denise

    Reply
    • 26 juni 2019 at 08:24
      Permalink

      Ja heb je zeker gelijk niet!Wat super lief je reactie. Dank je wel!x

      Reply

Laat een reactie achter op Mommy-hood Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Mommyhood__