Slecht nieuws

Ik had jullie al een tijd geleden beloofd om over dit onderwerp te bloggen. Het spijt mij dat ik tot nu toe niet heb gedaan.

Ik zal kort uitleggen waar ik het over heb. Zoals jullie eerder hebben gelezen, had ik tijdens mijn zwangerschap pre-eclampsie . Als je dit eenmaal eerder hebt gehad, is de kans groter dat je in toekomstige zwangerschappen dit weer krijgt. Het heeft een groot impact op je lijf, hart en vaten. Door Hellp/pre eclampsie heb je ook grote kans op hart en vaat ziektes dan. Ik heb daarom besloten om een onderzoek te laten doen in Maastricht. Daar zijn ze gespecialiseerd over dit onderwerp.

29 maart 2018 was de dag. Samen met mijn man ging ik een dag eerder naar Maastricht. Meteen een ‘leuk’ uitje van gemaakt. Het is 2 uur rijden vanuit ons huis en ik moest om 07:00 ’s ochtends aanwezig zijn in het ziekenhuis. Ik moest ook 24 uur van te voren urine op sparen, dus ik liep hele tijd met een bokaal rond..lol. Eenmaal aangekomen, heb ik mij gemeld bij de balie en mijn urine ingeleverd. Ik kreeg een rooster wat er allemaal op deze dag ging gebeuren.

  • 7.30    bloedprikken
  • 08.00 RR metingen
  • 08.30  Hartecho
  • 09.30  plasmavolume meting
  • 10.15    Vaatfunctiemetingen
  • 11.15     vragenlijst invullen
  • 12.00   eind gesprek

Ik mocht gaan bloedprikken. Uhm..ja dat was niet eventjes gedaan. 28 flesjes, ja dat lees je goed ACHTENTWINTIG! zo zat ik ook. Maar de zuster zei dit is minder dan als je bloed zou doneren.

Gelukkig ben ik niet bang voor naalden. Maar dit keer duurde het eventjes tot dat ze mijn ader konden vinden, dus dat was wel iets pijnlijk.

Na het bloedprikken mocht ik naar een andere afdeling voor het RR metingen ( sorry ik kan mij echt niet meer herinneren wat dat was..zo stom ) en hartecho. De hartecho was een beetje awkward want ik moest mijn bovenlijf helemaal ontbloten. Gelukkig was het een vrouwelijke arts haha. De plasmavolume meting was apart. Ik kreeg twee infusen, eentje in mijn linker en eentje in mijn rechter arm. In de ene arm werd een vloeibare radioactieve spul ingespoten. Dit was evenveel straling als je een retourtje zou vliegen naar New York, dit werd mij verteld. Toen de verpleegkundige dit inspoot in mijn arm, voelde ik een koude tinteling, dat was echt apart. Verder merk je er niets van. Na 45 minuten ging ze paar buisjes bloed, jup weer, van mijn andere arm afnemen. Zo kunnen ze gaan onderzoeken hoe mijn lichaam erop heeft gereageerd. De vaatfunctie meting duurde naar mijn mening eeeeeuwig. Er werd een soort van een camera op mijn bovenarm gericht en ik mocht NIET bewegen. Maar ook echt niet. De arts zei ook, niet in slaap vallen want je kan dan wakker schrikken en je mag echt niet bewegen. Ademen, spuug doorslikken en knipperen is het enige wat je mag. Nou dat duurde eeuwig voor mijn gevoel, ik was al zooo moe. En lig je daar in een donker kamer dood stil. Ik moest mij zelf zooooo erg dwingen om wakker te blijven hahah. Dat duurt volgens mij 10 minuten. Daarna deed ze het zelfde maar dan onder mijn tong. Dat duurde gelukkig minder lang.

Na al die onderzoeken moest ik nog een vragenlijst invullen samen met de verpleegkundige. Dit ging over het geschiedenis van mijn familie en mijn schoonfamilie. Het was een erg lange en vermoeiende ochtend. Maar het was fijn hoe ze alles achter elkaar hadden ingepland. Zo hoefde je niet lang te wachten in de tussen tijd.

Vandaag 17 mei 2018 was het eindelijk zover. Vandaag krijgen wij de uitslag van al die onderzoeken. Ik was erg gespannen en bang. Ik verwachtte wel dat er afwijkingen waren, anders was ik niet ziek geworden. Maar dit was echt schrikken.

De arts was een verschrikkelijk aardige man. Zo vriendelijk en hij legde alles duidelijk uit. Maar waar ik bang voor was, gebeurde.

Een tweede kind zit op dit moment er niet in. De arts verbied natuurlijk niets, maar het is niet verstandig. Uit al die onderzoeken komt een percentage uit. Daaruit wordt berekent hoe groot de kans is om weer Hellp/pre-eclampsie te krijgen en hoe groot de kans is op vroeggeboorte ( voor 34 weken ). Gemiddeld is de kans 28% dat het herhaalt word en 3% kans op vroeggeboorte.

Ik was erg geschrokken toen ik mijn percentages te horen kreeg. Ik moest ook huilen, want ja je hoopt natuurlijk op het beste. maar helaas, ik heb 54% kans op herhaling tijdens een volgende zwangerschap en 9% kans op vroeggeboorte ( voor 34 weken ). Ik kon mijn ogen en oren niet geloven. VIERENVIJFTIG, wow zo hoog!!! ik was sprakeloos…

De arts gebruikte een duidelijke metafoor. Ik ben een snelle auto met een motor van een fiat 500. Mijn hart trekt het niet. Mijn hart is klein en de wanden zijn dik. Hierdoor doorbloed het niet goed. Mijn hartslag is ook te snel, een normale hartslag in rust is 72. Mijn hartslag in rust is 92, mijn hart werkt te hard. Hierdoor kan je ook last krijgen van vermoeidheid, zweten en depressie. Positieve nieuws? Mijn vaten en lever functioneren goed en ik verlies geen eiwit.

Ik zat al met het vraag, en nu??Wat ik al dacht; advies is afvallen/sporten. Het gaat niet alleen om voeding maar ook echt fysiek bezig te zijn. Zo train je je hart. Ik heb altijd issues gehad met mijn gewicht, dit was ook geen verassing voor mij. De arts zei geef je zelf 6 maanden om af te vallen. Daarna kunnen we eventueel alle onderzoeken opnieuw doen en kijken hoe het nu gaat. Is er geen verandering door het afvallen en sporten? Dan moet ik aan de medicatie.

Maar de grote vraag bleef voor mij. Wat nou als ik in de tussentijd toch zwanger word? Wat dan?? De arts gaf aan mocht ik zwanger worden dan moet ik met 12 weken bij hun terug komen. Dan gaan zij alles weer onderzoeken. Als het nodig is krijg ik medicatie en moet ik met 16,20 en 30 weken terug komen.

Dit was mijn verhaal. Sorry dat het zo uitgebreid is, ik wilde het zo duidelijk mogelijk schrijven voor jullie. Ik MOET gaan sporten. Ik MOET aan mijzelf blijven werken, lichamelijk en geestelijk. Op dit moment ben ik gemotiveerd en wil er voor gaan. Ik hoop dat ik dit volhoud, hoop dit vooral door mijn depressie en bekkenklachten. Maar het moet, niet alleen voor een eventuele tweede kind. Maar voor mijn eigen gezondheid.

Ben jij of ken jij iemand die ook ziek is geweest tijdens haar zwangerschap. Doe deze onderzoeken. Je vraagt een verwijsbrief van je huisarts en je kan bij hun terecht. Het zijn super vriendelijke en zorgzame medewerkers in de Mumc. Ik raad het zeker aan om dit te doen. Niet om te weten voor een eventuele zwangerschap, maar voor je eigen gezondheid. Je hebt gewoon een groter kans op hart en vaatziektes.

Bedankt voor het lezen

 

Volg en like mijn pagina

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Mommyhood__