Over mij

Ik ben mama van Armin (2016). Ik ben 30 jaar en ik was 5 jaar oud toen ik samen met mijn ouders en broer gevlucht ben uit Iran. Omdat ik van Iraanse afkomst ben en mijn man Nederlandse, word ons zoontje ook tweetalig opgevoed. Ik woon samen met mijn man , zoontje en hondje.

Mijn zwangerschap was vrij pittig. Ik vond het wel  heel fijn dat ik zwanger was, het voelde goed en speciaal.
Maar met 22 weken kreeg ik enorm last van mijn bekken. Ja, de bekende bekkeninstabiliteit. Ik kon niet veel meer doen door de pijn. Opstaan, zitten, liggen, lopen alles is pijnlijk

Elke week ging ik netjes naar de fysio maar het hielp niet. Tijdens mijn zwangerschap kregen wij ook de sleutels van onze nieuwbouw woning. Dat bekent; heeeel veel klussen. Ik had een strakke planning gemaakt. Ik baalde dat ik zelf niet veel kon doen, maar gelukkig hadden wij hulp van onze families.

Nadat ik de sleutels van onze oude woning had ingeleverd, had ik een controle afspraak bij de verloskundige. Tijdens deze afspraak kregen wij slecht nieuws. Ik had pre eclampsie en ik moest met spoed á la minute naar het ziekenhuis. Hier vertel ik meer over op mijn blog. Na een heftige en plotselinge bevalling waren wij nu thuis met onze zoontje. Na een pijnlijke zwangerschap en een heftige bevalling volgde de postpartum depressie.
Op mijn blog zal ik ook hier meer over vertellen. Helaas tot heden nog steeds heel erg last van mijn bekken en depressie.

Je vraagt je misschien af waarom ik een blog ben begonnen. Ik ben best wel een gesloten persoon.
Ik deel niet snel mijn gevoelens/gedachtes  met anderen. Maar na zoveel verdriet maar natuurlijk ook blijheid denk ik dat het mij goed zal doen om toch wat dingen te delen met jullie. Zodat ik niet alleen maar in mijn eigen hoofd blijf.

Ik hoop hierdoor ook dat op zulke onderwerpen minder een taboe rust.

Mommyhood__